Siad-zostań to rozkaz zrozumiały; najpierw psa sadzamy rozkazem “siad”, następnie każemy mu pozostać na miejscu. Rozkaz “zostań” ćwiczymy,gdy pies już bezbłędnie siada. Sadzamy psarozkazem “siad” i powoli, cofając się tyłem i jednocześnie grożąc mu palcem, odchodzimy początkowo na niewielką odległość (1-2 metry) powtarzając bez przerwy “zostań”. Gdy pies chwilę wytrzyma siad, wracamy, chwalimy go, dajemy mu smakołyk i zwalniamy z rozkazu, aby sobie pobiegał. Po pewnym czasie następuje zawołanie “tu” i “siad” (pies już w tym czasie powinien samorzutnie siadać po przyjściu do przewodnika) i ćwiczymy “zostań ” na coraz większą odległość, ale w zasięgu wzroku psa. Następny etap to chowanie się za krzak w odległości 20-30 metrów. Odchodząc i chowając się za krzak, cały czas powtarzamy “zostań” i jednocześnie obserwujemy psa. Gdyby pies podniósł się i skoczył w kierunku wychowawcy, natychmiast bierzemy go na smycz, ostrymi szarpnięciami smyczy doprowadzamy do miejsca, z którego się podniósł, i ćwiczymy bez chowania się. Absolutnie nie wolno kończyć ćwiczenia, dopóki pies nie wykona go poprawnie. Czas chowania się za krzakiem i odległość powoli zwiększamy, jednak nie dalej jak na odległość słyszalności głosu (bez krzyczenia). Rozkaz “siad-zostań “jest wybitnie porządkowy i stosuje się go przy odejściu na niewielką odległość. Jednocześnie jest to rozkaz przygotowujący psa do polecenia “waruj-zostań”.